Cha-Cha

Cha-Cha

Jeden z najmłodszych tańców latynoamerykańskich pochodzenia Kubańskiego. Enrique Jarrin rozwinął cha-cha-cha z mambo. W stylu i sposobie tańczenia zmieniał się kilkakrotnie. Początkowa forma stacatto polegająca na ostrym zginaniu i prostowaniu kolan, została zastąpiona (pod wpływem nowego stylu utworów muzycznych) łagodniejszą, lecz w dalszym ciągu rytmiczną akcją nóg. Forma taneczna została ustalona dopiero w 1953r. Jest tańcem bardzo popularnym i lubianym zarówno wśród tancerzy jak i miłośników tańca. Cha-cha-cha ma w sobie dużo elementów jazzu, beat’u i tańca dyskotekowego.

Cechą charakterystyczną jest fascynujący rytm i swawolne ruchy opatrzone kokieteryjnym flirtem. Śmiała, wesoła i beztroska cha-cha-cha jest tańcem dla wszystkich. Jest jednocześnie jednym z łatwiejszych tańców do nauczenia się. Początkujący, zarówno mężczyzna jak i kobieta, nie będą mieli kłopotów z jej łacińskim rytmem, ponieważ wyraźnie zaznaczone uderzenia można łatwo rozliczyć z muzyką. Była ona zawsze lubiana wśród tancerzy towarzyskich na całym świecie. Taniec ten oparty jest na ruch Chesse (trzy połączone kroki), tańczonym zgodnie z akcentowanymi uderzeniami w każdym takcie muzyki. Nazwa cha-cha-cha pochodzi od dźwięku wydawanego przez stopy tancerzy na parkiecie, podczas tańca chasse.

Muzyka cha-cha-cha , pochodząca z Kuby, posiada silny, zniewalający, łatwy do rozpoznania rytm, który wygodnie rozliczać „Raz, dwa, trzy, cztery i raz, dwa, trzy, cztery i raz”, itd. Uderzenia, które przypadają na liczenie „cztery i raz” są akcentowane i mogą być zastąpione przez cha-cha-cha . Jak we wszystkich latynoamerykańskich rytmach, muzyka cha-cha-cha jest oparta na silnej sekcji perkusji, która powinna zawierać bongosy, kongi, timbalesy i krowi dzwonek. Najlepszym tempem dla tej muzyki jest 30 uderzeń na minutę. Najsilniejszy akcent muzyczny pada na pierwsze uderzenie w każdym takcie.

Cha – cha – cha składa się z około 20 podstawowych figur i opartych na nich niezliczonych wariacji. Taniec ten wymaga silnej pracy nóg i bioder. Ruchy muszą być energiczne, wręcz zadziorne, ale nogi podczas tańca nie powinny wychodzić poza obrys ciała. Istotnym elementem technicznym są wyprostowane nogi w większości pozycji.

Tempo: 30 – 32 takty/minutę.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Anti-spam: complete the taskWordPress CAPTCHA